ماش چیست و چه خواصی دارد؟ (قسمت اول)

ماش چیست؟

ماش گیاه بومی هندوستان است امادر نقاط دیگر جهان مانند ایران نیز کشت می‌شود.

در ایران این گیاه پس از برداشت جو یا گندم کاشت شده و در فصل پاییز زمانی که

دانه‌های آن سفت و غلاف‌های آن زرد یا سیاه شد، در چند نوبت محصول آن برداشت می‌شود.

نام انگلیسی ماش از لغتی هندی به معنی «دانه سبز» مشتق شده‌ و در چین به سویای سبز معروف است.

سابقه کشت و استفاده از ماش به چهار هزار سال پیش در جنوب هند باز می‌گردد.

در تایلند آثاری از استفاده و کشت ماش در ۲۲۰۰ سال پیش کشف شده‌ است.

مصرف این گیاه آمریکا سالانه بیش از ده میلیون تن است،

از این رو بیش از ۷۵% ماش مصرفی این کشور از خارج وارد می‌شود.

ماش گیاهی علفی، دارای ساقه زاویه‌دار به ارتفاع ۴۰ تا ۷۰ سانتیمتر و برگ‌های منتهی به پیچک مرکب از ۴ تا ۷ زوج برگچه است.

ماش با نام علمی Vigna radiata گیاهی یک ساله و به شکل بوته یا بالا رونده است.

ریشه‌های گیاه مستقیم و مقداری منشعب است.

ساقه‌ها راست، ظریف، منشعب کرک دار،

به رنگ سبز روشن و به ارتفاع ۴۵ تا ۹۰ سانتیمتر است.

گل آذین به شکل خوشه و گل‌ها به رنگ لیمویی زرد بر روی دم گل بلندی قرار گرفته‌است.

غلاف‌ها باریک، استوانه‌ای و کمی کرک دار است که قبل از رسیدن سبز روشن یا

سبز تیره و زمان رسیدن سبز مایل به قهوه‌ای یا سیاه رنگ می‌شود.

در هر بوته ۲ تا ۸ غلاف و در هر غلاف ۱۰ تا ۲۰ بذر به رنگ سبز، طلایی، قهوه‌ای و سیاه مشاهده می‌شوند.

گاهی به علت داشتن پیچک از گیاهان مجاور خود بالا می‌رود و گل‌هایی زیبا به رنگ بنفش یا ارغوانی دارد.

این گیاه از تیرهٔ باقلائیان (Fabaceae)، راستهٔ باقلاسانان (Fabales) است.

میوه ماش باریک و دراز و قهوه‌ای رنگ است و دانه‌های کوچک کروی به رنگ خاکستری، قهوه‌ای یا سبز در آن جای دارد.

منبع:yjc